Podczas najbliższych wieczorów możemy rozpocząć obserwacje jednego z najsłynniejszych rojów meteorów, a mowa tu oczywiście o roju Perseidów. Rój ten rozpoczyna swoją coroczna aktywność w dniach: od 17 lipca do 24 sierpnia, przy czym największa aktywność dochodząca do ponad 100 obiektów na godzinę przypada w nocy z 12 na 13 sierpnia. Perseidy należą do najbardziej znanych rojów, ich obserwacja trwa niemal 2000 lat.

Tegoroczne maksimum przypada w nocy z 12 na 13 sierpnia

Taką sławę zawdzięczają sobie między innymi przez wysoką aktywność oraz dobre warunki do obserwacji. Deszcz meteorów z roju Perseidów pochodzi od komety Swift-Tuttle należącej do grupy komet typu Halleya, której okres obiegu wynosi 133 lata. Kometa ta została po raz pierwszy zaobserwowana w 1862 roku. Co roku Ziemia w swej okołosłonecznej wędrówce przecina się z orbitą roju, powodując że małe cząsteczki pochodzące od wspomnianej komety wchodzą w Ziemską atmosferę. W rezultacie, spalając się tworzą wspaniałe widowisko na nocnym niebie.

Gdzie szukać Perseidów? Meteorów z tego roju możemy wypatrywać wieczorową porą na północno-wschodnim horyzoncie. Radiant (miejsce, z którego rozbiegają się meteory) znajduje się w gwiazdozbiorze Perseusza. Na chwilę obecną ilość możliwych do zaobserwowania meteorów jest stosunkowo mała. Jednak każdego dnia warunki do obserwacji będą się poprawiały - aż do 12 sierpnia. Wtedy też przewidziane jest największe maksimum związane z tym rojem.

W tym roku podczas obserwacji maksimum nie będzie przeszkadzał nam Księżyc. Warunki do obserwacji zapowiadają się bardzo obiecująco. Pozostaje nam liczyć na to, że pogoda dopiszę i będzie piękne bezchmurne niebo. Przypominamy również aby nie patrzeć bezpośrednio w środek radiantu lecz kilka stopni od niego, ponieważ najlepiej widoczne i jasne meteory znajdują się kilka stopni od niego.

Gwiazdozbiór: Perseusz
Prędkość w atmosferze: 59 km/s
Okres występowania: 17 lipca - 24 sierpnia
Maksimum: 12 sierpnia
Aktywność: wysoka
ZHR: 100
Widoczność w Polsce: tak
Obiekt macierzysty: kometa Swift-Tuttle


Mapka z zaznaczonym miejscem radiantu 2013


Źródło: astronomia24.com